اثر یک دوره تمرین راه رفتن همراه با تحریک ریتمیک دیداری بر هم‌انقباضی عضلات منتخب در سالمندان

نوع مقاله: فیزیولوژی ، بیومکانیک،آسیب شناسی ورزشی

نویسندگان

1 دانشجو/ دانشگاه مازندران

2 دانشیار فیزیولوژی ورزشی/دانشگاه مازندران

3 استادیار/ دانشگاه مازندران

10.22080/jaep.2019.16359.1879

چکیده

سالمند اغلب از هم‌انقباضی عضلات اندام تحتانی برای جبران ضعف عضلات و مفاصل استفاده می‌کند که بر اجرای راه رفتن اثر منفی می‌گذارد، علاوه بر آن، تغییرات شناختی هم به عنوان یکی از عوامل مهم اثرگذار بر راه‌رفتن می‌باشد، که در سالمندی، از خودکاری حرکت به تمرکز و توجه به اندام‌ها تغییر می‌کند. روش‌ها: 30 مرد سالمند (60 تا 75 سال) بطور داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند، و پس از همگن‌سازی، بطور تصادفی به 2 گروه کنترل (بدون تمرین، راه رفتن بدون تحریک) و 1 گروه تجربی (راه رفتن با تحریک موزون دیداری) تقسیم شدند. برای ارزیابی هم‌انقباضی، الگوی فعالیت عضلات: ساقی قدامی، نعلی، پهن داخلی، پهن خارجی و دوسررانی طی 90 ثانیه راه‌رفتن عادی در پیش و پس‌آزمون مورد بررسی قرار گرفت. تمرینات بمدت 6 هفته، 3 جلسه درهفته و هر جلسه 20 دقیقه انجام شد. تحلیل داده‌ها توسط مدل آنالیز کوواریانس پارامتریک و بوت‌استرپ ناپارامتریک در سطح معناداری 05/0 انجام شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که 6 هفته تمرین راه‌رفتن با مداخلات بینایی تا حدودی موجب بهبود هم‌انقباضی عضلات منتخب شده است اما این نتایج از نظر آماری معنا‌دار نبود ( 05/0<P). نتیجه: این نتایج نشان می‌دهد مداخلات بیرونی دیداری در حین راه‌رفتن بر سالمندی اولیه تاثیر زیادی ندارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Effect of a walking training period with rhythmic Visual stimulation on co-contraction select muscles in older adult

نویسندگان [English]

  • hadis hoseini 1
  • zia falahmohamadi 2
  • mozhgan memarmoghaddam 3
  • Esmaeil Hosseininejad 3
1 Student / Mazandaran University
2 Associate Professor of Sports Physiology / Mazandaran University
3 Assistant Professor / Mazandaran University
چکیده [English]

Background & Purpose: Older adults often uses of lower extremity muscle co-contraction to compensate muscles and joints weakness which has a negative effect on walking execution. In addition, Cognitive changes are also important factors in walking. in older adult these could shift automatic movement to none-automatic by increasing focus and attention on organs. Methodology: 30 healthy older adult men (60 to 75 years) Voluntary participated in this research, and after Homogenization were randomly assigned to two control (no practice, walking without stimulation) and one experimental (walking with rhythmic Visual stimulation) groups. The pattern of muscle activity including: soleus, tibialis anterior, vastus medialis vastus lateralis and biceps femoris while 90s normal walking was investigated from pre to post-test for evaluation of muscle co-contraction. This training was performed for 6 weeks, 3 sessions per week and each 20 minutes. Data analysis was performed by ANCOVA and Non-parametric Bootstrap models at the significance level of 0.05. Results: The results showed walking with Visual Interventions slightly Improve muscle co-contraction after 6 weeks of program, but these findings are not statistically significant (P ≤ 0/05). Conclusions: These results indicate that visual external interventions during gait could not highly effect on early Older Adults.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Early aging
  • Electromyography
  • external visual interventions

دوره 15، شماره 30
پاییز و زمستان 1398
صفحه 18-19
  • تاریخ دریافت: 31 اردیبهشت 1398
  • تاریخ بازنگری: 09 تیر 1398
  • تاریخ پذیرش: 05 شهریور 1398