آثار شدت تمرینات تناوبی بر پروتئین‌های مرتبط با دینامیک میتوکندری در قلب رت‌های نر مبتلابه انفارکتوس میوکارد

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استاد فیزیولوژی ورزشی دانشکده علوم ورزشی دانشگاه گیلان، رشت، ایران

2 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزش دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه گیلان

10.22080/jaep.2019.13561.1718

چکیده

مقدمه و هدف: انفارکتوس میوکارد (MI) شایع‌ترین نوع بیماری قلبی می باشد. بر اساس مطالعات اخیر، اختلال در عملکرد میتوکندری در پیشرفت نارسایی‌های قلبی پذیرفته‌شده است. فعالیت ورزشی نقش محافظتی در برابر بیماری‌های قلبی عروقی دارد با این حال نقش پروتئین­های درگیر در داینامیک میتوکندری در پاسخ به فعالیت ورزشی به­خوبی مشخص نشده است. بنابراین، هدف پژوهش حاضر بررسی آثار شدت تمرینات تناوبی بر پروتئین‌های مرتبط با داینامیک میتوکندری در قلب رت‌های نر مبتلابه انفارکتوس میوکارد می­باشد.
موارد و روش ها: پژوهش حاضر، تجربی با طرح پس‌آزمون با گروه کنترل در رتهای ویستار 16 هفته­ای بود. در این مطالعه، پس از ایجاد MI با بستن شریان کرونری(LAD) و اطمینان از ایجاد MI توسط اکوکاردیوگرافی، رت­های  به گروه­های تمرینی تناوبی باشدت بالا (HIIT)، متوسط (MIIT)، پایین (LIIT)، انفارکتوس میوکارد بی­تمرین (MI-SED) و کنترل سالم (C) تقسیم شدند. 6 هفته پس از اجرای تمرینات ورزشی(5 جلسه در هفته، هرجلسه یک ساعت)، سطوح پروتئین­های MFN2، DRP1 و PGC-1α بافت قلب به روش وسترن بلات اندازه­گیری و تحلیل داده­ها با استفاده از آزمون ANOVA و تست تعقیبی بونفرونی  در سطح معنی داری 05/0P≤ انجام شد.
یافته ­ها: نتایج تحلیل داده ها نشان داد که سطوح پروتئین های MFN2 و PGC-1α در گروه MI-SED نسبت به کنترل سالم کاهش و سطوح پروتئنی DRP1 افزایش معنی­داری داشت (05/0P≤). همچنین، سطوح پروتئین­های MFN2 و PGC-1α تنها در گروه MIIT نسبت به گروه MI-SED افزایش معنی داری داشت (05/0P≤) و بین سایر گروه­ها تفاوت معنی دار وجود نداشت (05/0P≤). با این­حال کاهش سطوح پروتئینی DRP1 در تمامی گروه­های تمرینی نسبت به MI-SED معنی­داری بود (05/0P≤) ولی تفاوتی بین سه شدت مختلف تمرین وجود نداشت (05/0P≤).
نتیجه­ گیری: تمرین تناوبی با شدت‌ متوسط (MIIT) منجر به بهبود پروتئین­های همجوشی و شکافت میتوکندری در رت­های مبتلا به انفارکتوس میوکارد می­شود. در حالی­که تمرین تناوبی با شدت بالا و پایین (HIIT،LIIT) علی رغم کاهش معنی دار DRP-1، منجر به نغییرات قابل توجهی در  محتوی پروتئینی MFN2 و PGC-1α نشد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The effects of the intensity of interval training on mitochondrial dynamics-related proteins in the heart of male rats with myocardial infarction

نویسندگان [English]

  • Arsalan Damirchi 1
  • Babak Ebadi 2
1 .
2 Cardiovascular Exercise Physiology Department, Faculty of Exercise Science, University of Guilan, Iran.
چکیده [English]

Introduction and Purpose: Myocardial infarction (MI) is the most common type of heart disease. According to recent studies, mitochondrial dysfunction has been accepted in the development of heart failure. Exercise training plays a protective role against cardiovascular disease. However, the role of proteins involved in mitochondrial dynamics is not understood in response to exercise training. Therefore, the aim of the present study was to investigate the effects of the intensity of interval training on mitochondrial dynamic proteins in the heart of male rats with myocardial infarction.
Materials and Methods: The present study was performed with experimental posttest design method with control group in 16 week wistar rats. In this study, after MI with ligation of the left anterior descending coronary artery (LAD) and ensuring the creation of MI by echocardiography, rats were subjected to HIIT, MIIT and (LIIT training, Sham (MI-SED) and control (C). Six weeks after exercise, the levels of MFN2, DRP1 and PGC-1α proteins were measured by western blot .
Results: data analysis showed that proteins level of MFN2 and PGC-1α decreased significantly in MI-SED group compared to healthy control and DRP1 protein levels increased significantly (P≤0.05). Also, MFN2 and PGC-1α proteins increased in MIIT compared with MI-SED and DRP1 protein levels decreased as well (P≤0.05).
Discussion and conclusion: Moderate-intensity interval training (MIIT) leads to improved mitochondrial fusion and fusion proteins in rats with myocardial infarction. While high and low intensity interval training, despite increasing MFN2 and PGC-1α and reducing DRP1, failed to improve fusion and mitochondrial fission.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Myocardial Infarction؛ interval Training؛ Exercise Intensity؛ DRP1
  • MFN2T
  • PGC-1α
  • MFN2