تأثیر [تناوب های استراحتی مختلف] زمان های بازیافت متفاوت بر عملکرد [حرکت] پرس سینه دانشجویان تمرین کرده در نوبت های متوالی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزش دانشگاه گیلان

2 استادیار دانشگاه گیلان

چکیده

چکیده
در تمرین­های با وزنه، توانایی تولید بیشترین نیروی عضلانی و انجام حجم بیشتر تمرین به زمان استراحت بین نوبت­های تمرین وابسته است. بدین منظور جهت مقایسه تأثیر سه زمان­ بازیافت متفاوت [تناوب استراحتی مختلف] بر عملکرد حرکت پرس سینه در نوبت­های متوالی با بار 90 درصد یک تکرار بیشینه، 17 دانشـجوی ورزیده دانشگاه گیلان با میانگین سن 89/1± 92/21 سال، قد 5/4± 53/176 سانتی­متر و وزن 95/5 ± 98/76 کیلوگرم به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. همة آزمودنی‌ها چهار جلسه تمرین پرس سینه با 48 ساعت استراحت بین هر جلسه انجام دادند. در جلسة اوّل بعد از آشنایی آزمودنی‌ها با نحوة اجرای پروتکل، یک تکرار بیشینه آن‌ها اندازه­گیری شد. در طول سه جلسه بعد، آزمودنی‌ها پس از گرم کردن در هر جلسه چهار نوبت حرکت پرس سینه را با وزنه معادل 90 درصد یک تکرار بیشینه تا سر حد خستگی اجرا کردند. در هر جلسه، یکی از زمان­های­ بازیافت متفاوت [تناوب­های استراحتی] 90، 150 و 240 ثانیه­ای بین نوبت­ها به صورت تصادفی ‏استفاده شد و تعداد تکرارها در نوبت­های مذکور ثبت گردید. برای تجزیه و تحلیل آماری از آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری­های مکرر و آزمون تعقیبی LSD استفاده شد. عملکرد حرکت پرس سینه (توانایی حفظ تکرار) بر حسب درصد، (نسبت تعداد تکرارهای انجام گرفته در هر نوبت بر تکرارهای انجام شده در نوبت اوّل ضرب در صد) محاسبه شد. یافته­ها نشان داد هر سه زمان­­ بازیافت [تناوب استراحتی] مورد استفاده، سبب کاهش تعداد تکرار­ها در نوبت­های متوالی می­شود و تفاوت معنی­داری بین عملکرد [حرکت] پرس سینه بین
نوبت­های متوالی وجود دارد (001/0pبا توجّه به نتایج پژوهش حاضر می­توان توصیه نمود هنگامی که هدف افزایش قدرت عضلات درگیر در تمرین
پرس‌سینه است، 240 ثانیه استراحت بین نوبت­های تمرین در نظر گرفته شود تا تکرارها در نوبت­های متوالی حفظ شود.
 

کلیدواژه‌ها