تأثیر پلی مورفیسم MCT1 T1470A بر تعداد تکرارها و حجم فعالیت مقاومتی در ورزشکاران جوان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

2 استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مریوان، مریوان،

3 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

10.22080/jaep.2021.21794.2046

چکیده

زمینه و هدف: هدف از انجام این پژوهش بررسی تأثیر پلی­مورفیسم MCT1 T1470A بر تعداد تکرارها و حجم فعالیت مقاومتی در ورزشکاران جوان رشته­های ورزشی استقامتی_نیمه استقامتی و سرعتی_قدرتی بود.
مواد و روش‌ها: 49 مرد جوان تمرین کرده (گروه استقامتی_نیمه استقامتی 21 نفر و گروه قدرتی-سرعتی 28 نفر) با ملاک­های ورودی به این پژوهش راه یافتند (سانتیمتر91/8±57/178، کیلوگرم37/13±34/75، سال45/5±02/24). در پنج روز اندازه­گیری شاخص­های تن­سنجی، آزمون­های ورزشی (پرس سینه و اسکات با 1RM 65%، 3 دوره، تکرار تا حد واماندگی و 90 ثانیه استراحت بین دوره­ها) و خونگیری از آزمودنی­ها انجام شد. پس از استخراج DNA از نمونه­های خونی، از روش ARMS-PCR برای تعیین ژنوتیپ نمونه­ها استفاده شد. از آزمون­های آماری مربع کای برای بررسی تعادل هاردی واینبرگ و آزمون­های آنوای یکراهه و کراسکال والیس با سطح معناداری 05/0 p ≤ برای بررسی تأثیر ژنوتیپ­های مختلف پلی­مورفیسم MCT1 T14701 بر تعداد تکرار و حجم فعالیت مقاومتی استفاده شد
نتایج: در بررسی اختلاف بین میانگین­های سه ژنوتیپ AA، TTو AT، اختلاف معنی­داری بین ژنوتیپ AA با دو ژنوتیپ دیگر (05/0 = p) در گروه استقامتی_نیمه­ استقامتی از لحاظ حجم فعالیت مقاومتی پرس سینه پیدا شد و بیشترین مقدار میانگین (85/323 ± 00/2209 کیلوگرم در سه دوره) مربوط به ژنوتیپ AA بود. از لحاظ تعداد تکرارها، گرچه میانگن آزمودنی­های دارای ژنوتیپ AA در هر دو گروه و برای هر دو آزمون پرس سینه و اسکات، بیشتر از دو ژنوتیپ دیگر بود، اما هیچ کدام از این تفاوت­ها از لحاظ آماری معنادار نبود.
نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج این پژوهش، ورزشکاران استقامتی_نیمه استقامتی دارای آلل A و ژنوتیپ AA در حجم فعالیت مقاومتی عضلات کمربند سینه­ای و اندام­های فوقانی عملکرد بهتری را نسبت به ورزشکاران دارای آلل T و ژنوتیپ­های TT و AT نشان می­دهند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The effect of MCT1 T1470A polymorphism on the number of repetition and the volume of resistance exercise in young male athletes

نویسندگان [English]

  • Mohammad Rahman Rahimi 1
  • HASSAN FARAJI 2
  • Nadia Parhoon 3
1 Department of Physical Education, Faculty of Humanities and Social Science,, University of Kurdistan, Sanandaj, Iran,
2 Department of physical education and sport sciences, Islamic Azad University, Marivan Branch, Marivan, Iran,
3 Department of Physical Education, Faculty of Humanities and Social Science,, University of Kurdistan, Sanandaj, Iran
چکیده [English]

Background & Purpose: The aim of this study was to investigate the effect of MCT1 T1470A polymorphism on the number of repetitions and the volume of resistance exercise in young athletes in endurance-semi-endurance and speed-strength sports.
Methodology: 49 trained young men [endurance semi-endurance group (21 n); strength-speed group (28 n)] entered the study with the inclusion criteria (178.57 91 8.91 cm, 75.34 37 13.37 kg, Year 45/5 ± 2/24). In five days, anthropometric indices were measured, sports tests (chest and squat press with 1RM 65%, 3 cycles, repetition to exhaustion and 90 seconds rest between periods) and blood sampling were performed. After DNA extraction from blood samples, ARMS-PCR method was used to determine the genotype of the samples. Chi-square tests were used to evaluate Hardy-Weinberg equilibrium and one-way ANOVA and Kruskal-Wallis tests with a significance level of p≤0.05 to investigate the effect of different genotypes of MCT1T14701 polymorphism on the number of replications and volume of resistance exercise
Results: In examining the difference between the means of three genotypes AA, TT and AT, a significant difference was found between AA genotype and the other two genotypes (p=0.05) in the endurance-semi-endurance group in terms of volume of resistance chest press and the highest mean (323.85 ± 2209.00 kg in three periods) belonged to AA genotype. In terms number of repetitions, although the mean of subjects with AA genotype in both groups and for both chest and squat tests was higher than the other two genotypes, none of these differences were statistically significant
Conclusion: The results of the study illustrated that endurance-semi-endurance athletes with A allele and AA genotype show a better function in the volume of resistance exercise in the pectoral girdle muscles as well as the upper limbs muscles in comparison to the athletes with T allele and TT and AT genotypes.

کلیدواژه‌ها [English]

  • MCT1
  • Resistance Exercise
  • SNP
  • MCT1 T1470A polymorphism