تاثیر تمرینات هوازی بر فشارخون بیماران مبتلا به پرفشارخونی: مطالعه فراتحلیلی

نوع مقاله: فیزیولوژی ، بیومکانیک،آسیب شناسی ورزشی

نویسندگان

1 دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان

2 پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی

10.22080/jaep.2019.15074.1817

چکیده

زمینه و هدف: فراتحلیل‌های گذشته در مورد مقدار اثر دوز تمرین و ویژگی‌های آزمودنی‌ها (جنسیت، یائسگی، مصرف دارو و ...) بر تغییرات فشارخون بیماران پرفشارخونی پس از تمرین هوازی اطلاعات کافی حاصل نکرده‌اند و انجام فراتحلیل‌های آماری ویژه در این زمینه ضروری است.
روش‌تحقیق: کارآزمایی‌های بالینی دارای تمرین هوازی بیش از چهارهفته بر روی بیماران پرفشارخونی منتشر‌شده تا آگوست 2018 فراتحلیل شدند. مدلهای اثرات تصادفی و ثابت جهت فراتحلیل‌ اندازه‌های اثر(تفاوت در میانگین) 20 و 21 پژوهش مربوط به فشارخون سیستولی و دیاستولی با I2 کمتر از %50 با استفاده از نرم افزار CMA2 استفاده شد. زیرگروه‌های طبقه‌ای شامل جنسیت، یائسگی، مصرف دارو، تعداد جلسات تمرین هفته، شدت و مدت هر جلسه، کل زمان تمرین در هفته و کل مدت اجرای تمرین با ANOVA مقایسه شدند و همبستگی بین سن و پاسخ فشارخون به تمرین هوازی با فرارگرسیون تصادفی ساده بررسی شد.
یافته‌ها: اثر کلی تمرینات هوازی بر فشارخون سیستولی و دیاستولی به ترتیب برابر با 72/8-‌ و 88/3-‌ میلی‌متر‌جیوه کاهش به دست آمد(001/0=P). با اینکه اندازه اثر تمرین هوازی بر فشار سیستولی و دیاستولی در مورد تمام زیرگروههای طبقات (به جز در مورد فشار سیستولی تمرینات کم‌شدت و فشار دیاستولی زنان یائسه) معنی‌دار بود(05/0>P)، ولی فقط در بین زیرگروههای طبقه "کل مدت اجرای تمرین" مقدار کاهش فشارخون سیستولی متفاوت بود(002/0=P).
نتیجه‌گیری: تمرین‌هوازی بی‌اعتنا به تاثیر تعدیل‌کننده طبقه سنی، وضعیت یائسگی، ‌مصرف دارو و یا دوز تمرین، سبب کاهش خفیف فشارخون بیماران پرفشارخون می‌شود که تمرینات بین 8 تا 10 هفته، بیشتر فواید را گزارش کرده‌اند. ولی به دلیل محدودیتهای بسیار زیاد تحقیقات موجود، هنوز باید منتظر انجام کارآزمایی‌های بالینی بزرگتر و طولانی‌تری بود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Effect of Aerobic Training on Blood Pressure in Hypertensive Patients: A Meta-Analysis Study

نویسندگان [English]

  • Karim Azali Alamdari 1
  • Hadi Rohani 2
1 Assiociated prof. Azarbaijan Shahid Madani University
2 Department of Exercise Physiology, Sport Sciences Research Institute, Tehran, Iran
چکیده [English]

Background: The previous meta-analyses haven’t provided deep understanding about the amount of the effects from training dosage and also participants’ characteristics (e.g. gender, menopause, medication use and etc.) modifying the changes in blood pressure in the hypertensive patients following to aerobic training. Therefore, meta analyses should be renewed with specific focus on this area.
Methods: Random-and fixed-effect models were used for analyzing the effect sizes were reported as difference in mean between 95% confidence intervals(CIs). For each trial subgroup (gender, menopause, medication use, exercise frequency, intensity and duration, total weekly exercise time and study duration), statistical significance was tested by using ANOVA and meta-regression performed to assess correlations between age and BP response.
Results: The overall pooled net effect of aerobic training on systolic and diastolic blood pressure was -8.72 mm Hg and -3.88 mm Hg (P=0.001), respectively.
In spite of the significant effects sizes observed for all the categories’ subgroups (in exception for SBP in low intensity training and DBP in post menopause women), different SBP reductions was only observed among the three subgroups of the “study duration” category.
Conclusion: aerobic training leads to a mild suppression in blood pressure of hypertensive patients irregardless to the moderating effects from study subgroups (age group, gender, menopause status, medication use or training dosage) with the greater reductions reported for 8 to 10 weeks of training. However; a larger and more long term CTs still remains to be done because of a very large number of limitations in the conducted trials.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Aerobic training
  • Systolic Blood Pressure
  • Diastolic Blood Pressure
  • Hypertension
  • Meta-Analysis

دوره 15، شماره 30
پاییز و زمستان 1398
صفحه 6-7
  • تاریخ دریافت: 13 آبان 1397
  • تاریخ بازنگری: 18 آذر 1397
  • تاریخ پذیرش: 12 خرداد 1398