تأثیر تمرین هوازی با دو شدت متفاوت بر برخی از عوامل آنژیوژنزی در بافت کلیه موش‌های صحرایی دیابتی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، مازندران، ایران.

2 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی دانشگاه خوارزمی، کرج، ایران

3 استادیار دانشکده علوم ورزشی دانشگاه خوارزمی، کرج، ایران

4 استاد دانشکده علوم ورزشی دانشگاه خوارزمی،کرج، ایران

5 استادیار گروه پزشکی ورزشی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران

10.22080/jaep.2019.14244.1757

چکیده

زمینه و هدف: در مبتلایان به دیابت به ویژه آنانی که به فعالیت ورزشی می­پردازند، عوامل بازدارنده آنژیوژنز کنترل شده و عوامل پیش برنده آنژیوژنز تقویت می­شود. هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثرات تمرینات استقامتی با شدت متوسط و بالا بر برخی فاکتورهای محرک آنژیوژنز در بافت کلیه رت­های نر دیابتی می­باشد.
مواد و روش­ها: 60 سر موش صحرایی نر به 6 گروه (10 سر در هر گروه): کم تحرک کنترل (SC)، دیابتی کم تحرک (SD)، دیابتی تمرین با شدت متوسط (DMT)، تمرین با شدت متوسط سالم (MT)، دیابتی تمرین با شدت بالا (DHT) و تمرین با شدت بالا سالم ((HT تقسیم شدند. پروتکل تمرینی شامل 8 هفته تمرین هوازی با شدت متوسط و بالا، 5 جلسه در هفته و 60 دقیقه در هر جلسه بود. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، موش ها بیهوش شدند و خون­گیری و برداشت بافت کلیه برای سنجش گلوکز، VEGF وVEGFR1 انجام شد.
یافته­ ها: هشت هفته تمرین هوازی با شدت متوسط و بالا باعث کاهش معنی­دار گلوکز خون موش­های دیابتی شد، اما این کاهش در گروه DMT بیشتر بود. همچنین هشت هفته تمرین هوازی با شدت متوسط و بالا در هر دو گروه دیابتی باعث افزایش معنی­دار VEGF (به ترتیب 002/0 = P و 0001/0 =P) نسبت به SD شد ولی در خصوص VEGFR1 فقط بین DHT نسبت به گروه SD تفاوت مشاهده شد (007/0 =P).
نتیجه­ گیری: در مقایسه با تمرینات هوازی با شدت بالا، تمرینات هوازی با شدت متوسط موجب کاهش بیشتر سطوح گلوکز و افزایش VEGF می شوند.
 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Effect of Aerobic Training with Two Different Intensities on Some Angiogenesis Factors in Renal Tissue of Diabetic Rats

نویسندگان [English]

  • Rozita Fathi 1
  • Farzad Feli 2
  • Pezhman Motamedi 3
  • Hamid Rajabi 4
  • Aliakbar Mahmoudi 5
1 Exercise Physiology Department, Sport Science Faculty, University of Mazandaran, Babolsar, Iran.
2 Exercise Physiology Department, Sport Science Faculty, University of Kharazmi, Iran.
3 Exercise Physiology Department, Sport Science Faculty, University of Kharazmi, Karaj, Iran.
4 Exercise Physiology Department, Sport Science Faculty, University of Kharazmi, Karaj, Iran.
5 Department of Sport Medicine, Mazandaran University of Medical Science, Sari, Iran
چکیده [English]

Background and purpose: The angiogenesis inhibitors and the pro angiogenesis factors are enhanced in diabetic patients; especially those are involved in exercise. The purpose of this study was to compare the effects of endurance training with moderate and high intensities on some angiogenesis factors in renal tissue of diabetic rats.
Materials and Methods: Sixty male rats were divided into 6 groups (n=10 per group): Sedentary control (SC), Sedentary Diabetic (SD), Diabetic Moderate intensity training (DMT), Healthy Moderate intensity training (MT), Diabetic High intensity training (DHT) and Healthy High intensity training (HT). The exercise protocol performed 8 weeks of moderate and high intensity aerobic training, 5 sessions per week and 60 minutes per session.
Results: Eight weeks of moderate and high intensity aerobic training significantly reduced blood glucose in diabetic rats, but this decrease was higher in the DMT group. Also, eight weeks of moderate and high intensity aerobic training in both diabetic groups significantly increased VEGF (P = 0.002 and P = 0.000, respectively) compared to the SD, but for VEGFR1 was observed only between DHT compared to SD (P = 0.007).
Conclusion: compared to high intensity aerobic training, moderate aerobic training results in a decrease in the levels of glucose and an increase in VEGF.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Angiogenesis
  • VEGF
  • VEGFR1
  • Aerobic training
  • Training Intensity
  • Diabetes